สืบเนื่องจากหนัง : 127 Hours

posted on 25 Mar 2011 20:25 by annann-chou-chou

 
 
 
127 Hours / Danny Boyle / 2011 / Color / C+

 

จะว่าไปแล้วหนังของแดนนี่ บอยล์ แทบจะทุกเรื่องมีความโดดเด่นด้านเทคนิคอยู่แล้ว โดยเฉพาะเทคนิคด้านภาพที่ดูจัดจ้านต่างจากหนังทั่วไป 127 Hours ก็เป็นเช่นนั้น แดนนี่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองไม่มีเสื่อมหาย ทำให้สไตล์แบบนี้มันดูจะขับเน้น 127 Hours ให้ไปสุดทางได้เหมือนกัน

 

หนังว่าด้วยเรื่องของแอรอน รอมสตัน นักปีนเขาขาลุยที่จู่ๆวันหนึ่งเกิดพลาดตกหุบเหวในซอกหินจนแขนของเขาถูกก้อนหินหล่นลงมาทับจนติดอยู่ในซอกหินนานร่วม 5 วันตามชื่อเรื่อง

 

 

หนังมีแก่นเรื่องที่ชัดเจนจนทำให้คิดต่อไปว่าบอยล์จะเล่นท่าไหนต่อ โดยเรื่องราวต่างจะก็จะเล่าเกาะแกนเรื่องไปเรื่อยๆ
จนบางทีเราจะเริ่มเห็นความน่าเบื่ออยู่กลายๆ ทั้งเรื่องราวของน้องสาวที่แอรอนไปงานแต่ไม่ได้ เรื่องของแฟนเก่าที่เลิกรากันไป โดยบอยล์เน้นที่จะเล่าเรื่องราวเหล่านั้นในสไตล์ที่ตัวเองถนัด แต่ดูยังไงๆ บางซ็อตก็ดูน่าเบื่อพอสมควร โดยเฉพาะความสมจริงในหนังมันดูมีทีเล่นทีจริงอยู่บ้าง

 

สไตล์ภาพที่เป็นจุดเด่นยังขับเน้นหนังสไตล์นี้ต่อไป แต่ทว่าฉากบางฉากที่ใส่เข้ามาดูจะไม่จำเป็นกับหนังมากนัก จริงอยู่ที่หนังยาวแต่ชั่วโมงครึ่ง แต่ดูยังไงก็เหมือนกับหนังมันยาวกว่าสองชั่วโมง และเป็นสองชั่วโมงที่น่าเบื่อมาก

 

 

ความชมอย่างหนึ่งคือเจมส์ ฟรานโก้ ในบทแอรอน รอมสตัน ฟรานโก้ปล่อยของทุกอย่างออกมา มันทำให้เราลืมภาพเก่าๆของเขาในสไปเดอร์แมนไปโดยปริยาย(เพราะหลังจากเรื่อง Milk แล้ว ฟรานโก้เหมาะมากที่จะเป็นว่าที่ออสการ์คนต่อไป) ฟรานโก้เล่นได้ดีจนน่าทึ่ง แต่บางซ็อตก็ยังดูน่าเบื่ออยู่ดี ราวกับว่าผลกระทบจากความน่าเบื่อของหนัง มันกระจายมาถึงเขาได้ในที่สุด

 

ถึงแม้ว่าสไตล์ของบอยล์จะขับเน้นหนังให้ไปสุดทางไม่ได้ แต่สิ่งที่เด่นและน่าชื่นชมสุดๆคือดนตรีประกอบ บอยล์ใช้บริการเอ อาร์ รามาน อีกครั้งหนึ่งหลังจากทั้งคู่เคยเจอกันในหนังออสการ์เรื่องก่อนอย่าง Slumdog Millionair ซึ่งรามานไม่ทำให้ผิดหวัง คนตรีประกอบซี๊ดๆ มีกลิ่นของดนตรีอิเล็กโทรนิคนิดๆมันเข้ากับจังหวะกับหนังมาก ไม่แปลกที่ได้เข้าชิงดนตรีประกอบ (แต่พ่าย The Social Network ไป ซึ่งผมชอบกว่า)

 

หนังเข้าข่ายหนังขนบออสการ์พอสมควร ไม่แปลกที่ได้เข้ามาประดับ 10 หนังยอดเยี่ยม ถึงแม้หนังเรื่องนี้ของบอยล์ จะไม่เข้าขั้นพีคเหมือนเรื่องก่อนๆแต่ก็พอจะเป็นที่จดจำของผู้ชมได้ ไม่มากก็น้อย
 
****************************************************************************

Comment

Comment:

Tweet

@keaaaa

นี่อาจเป็นอีกข้อสังเกตนึงที่ทำให้เห็นว่า
สไตล์ภาพของบอยล์ยังคงหนีไม่พ้น Slumdog อยู่เลย

#2 By Annann-chou-chou on 2011-03-26 19:58

มองดี ๆ ผมว่านี่เป็นการต่อยอดจาก slumdog ครับ

ไม่ได้หมายถึง บอยล์-โบฟอย-ราห์มาน แต่หมายถึงประเด็น

ชีวิต-โชคชะตา-พรหมลิขิต

ของเขากับห้อนหิน (ฮา)

#1 By keaaaa on 2011-03-26 15:40